Ο Ludwig Mies van der Rohe ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας, σχεδιαστής και ακαδημαϊκός. Γεννήθηκε στο Άαχεν (όπου σήμερα υπάρχει εξαιρετικό τεχνικό πανεπιστήμιο, συνεχίζοντας την παράδοσή του) και πέθανε στο Σικάγο. Σύμφωνα με το σχετικό λίμα λήμμα της wikipedia θεωρείται από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, δίπλα στον Le Corbusier και στον Walter Gropius. Επιδίωξε μια λογική προσέγγιση που θα καθοδηγούσε τη δημιουργική διαδικασία του αρχιτεκτονικού σχεδίου, και είναι γνωστός για τη χρήση των αφορισμών «το λιγότερο είναι περισσότερο» και «ο Θεός είναι στις λεπτομέρειες».
Εργάστηκε από το 1905 στο Βερολίνο ως σχεδιαστής επίπλων στο πλευρό του Bruno Paul και από το 1908 άρχισε την αρχιτεκτονική του σταδιοδρομία ως μαθητευόμενος στο τεχνικό γραφείο του Peter Behrens. Με την κατασκευή ενός πολυώροφου κτιρίου με επένδυση γυαλιού στο Βερολίνο ξεκινάει τη λεγόμενη Αρχιτεκτονική “skin and bones”. Από το 1930 έως το 1933 διευθύνει τη σχολή Bauhaus, την οποία και μεταφέρει από το Dessau στο Βερολίνο, σε μια (αποτυχημένη τελικά) προσπάθεια να την κρατήσει ανοιχτή. Το 1938 μεταναστεύει στην Αμερική, γίνεται διευθυντής του Illinois Institute of Technology στο Σικάγο και κατασκευάζει εντυπωσιακά οικοδομήματα. Στα χρόνια 1965-68 επανέρχεται στη Γερμανία και σχεδιάζει την Εθνική Πινακοθήκη στο Βερολίνο (Nationagalerie Berlin).
Εργάστηκε από το 1905 στο Βερολίνο ως σχεδιαστής επίπλων στο πλευρό του Bruno Paul και από το 1908 άρχισε την αρχιτεκτονική του σταδιοδρομία ως μαθητευόμενος στο τεχνικό γραφείο του Peter Behrens. Με την κατασκευή ενός πολυώροφου κτιρίου με επένδυση γυαλιού στο Βερολίνο ξεκινάει τη λεγόμενη Αρχιτεκτονική “skin and bones”. Από το 1930 έως το 1933 διευθύνει τη σχολή Bauhaus, την οποία και μεταφέρει από το Dessau στο Βερολίνο, σε μια (αποτυχημένη τελικά) προσπάθεια να την κρατήσει ανοιχτή. Το 1938 μεταναστεύει στην Αμερική, γίνεται διευθυντής του Illinois Institute of Technology στο Σικάγο και κατασκευάζει εντυπωσιακά οικοδομήματα. Στα χρόνια 1965-68 επανέρχεται στη Γερμανία και σχεδιάζει την Εθνική Πινακοθήκη στο Βερολίνο (Nationagalerie Berlin).
Σχεδίασε επίσης σύγχρονα κομμάτια επίπλων χρησιμοποιώντας τις νέες βιομηχανικές τεχνολογίες. Τα έπιπλά του είναι γνωστά για τη λεπτή χειροτεχνία, ένα μίγμα των παραδοσιακών πολυτελών υφασμάτων όπως το δέρμα σε συνδυασμό με τα σύγχρονα πλαίσια χρωμίου, καθώς και έναν ευδιάκριτο χωρισμό της ενισχυτικής δομής και των υποστηριγμένων επιφανειών. Προκειμένου να ενισχύσουν το συναίσθημα της ελαφρότητας που δημιουργείται από τα λεπτά δομικά πλαίσια χρησιμοποιούσαν προεξέχουσες κυρτές δοκούς. Οι μεταλλικές καρέκλες του Mies van der Rohe από ατσάλινο σωλήνα και χειροποίητο ψαθωτό ή δερμάτινο κάθισμα ακολουθούν με τις απλούστερες γραμμές το σχήμα του καθιστού ανθρώπινου σώματος. Η μινιμαλιστική σχεδιαστική αντίληψη του Mies τον οδήγησαν σε μερικά από τα πιο λιτά έπιπλα όπως το κάθισμα για το Γερμανικό περίπτερο στην έκθεση της Βαρκελώνης. Σχεδίασε ακόμα και τα πρώτα πλαστικά καθίσματα, με βάση το ανθρώπινο σώμα, αντίστοιχα των οποίων βρήκαν στην παραγωγή μετά τον πόλεμο και βέβαια μαζικά στις μέρες μας δείχνοντας έτσι την διορατικότητά του.
Θέλοντας να τιμήσει το ταλέντο και την επιρροή του Mies van der Rohe, το Google αφιέρωσε σήμερα, ημέρα (των 126ων) γενεθλίων του μεγάλου σχεδιαστή το λογότυπο της πρώτης του σελίδας.
Ο σημερινός λογότυπος της Google (27/3/2012)
Πολυθρόνες για το γερμανικό περίπτερο στην έκθεση της Βαρκελώνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου